RODZICU, KONIECZNIE PRZECZYTAJ!

Dzień dzisiejszy to życie z telefonem komórkowym, Internetem, życie w cyberprzestrzeni. Korzystamy z tych „dobrodziejstw” wszyscy - my, dorośli i nasze dzieci. Musimy jednak odpowiedzieć sobie na pytanie, kiedy staje się to chorobą, uzależnieniem, zwłaszcza, jeżeli dotyczy to dzieci.

Drodzy Rodzice, uzależnienia polegają na tym, że osoba uzależniona nie może obejść się bez przedmiotu uzależnienia i jest nim całkowicie pochłonięta.

 

Najbardziej widoczne objawy uzależnienia od Internetu:

- czas spędzany przy komputerze wydłuża się’

- pogarszają się relacje z najbliższymi.

- drastycznie obniżają się oceny w szkole.

- zanikają bezpośrednie kontakty z rówieśnikami,

- następuje odejście od dotychczasowych zainteresowań

- dziecko wyszukuje kolejnych powodów, by zasiąść przed komputerem,

- widoczne staje się znużenie, senność, ospałość, podkrążone oczy.

 

Co złego płynie z Internetu i zmienia nasze dzieci w taki sposób, że rodzina, świat realny stają się dla nich obce?

Na pewno są to:

- gry komputerowe, dzięki  którym młodzi ludzie uciekają w złudnie bezpieczny świat fantazji i iluzji,

- „Facebook”; szacuje się, że około 3 miliony osób w Polsce jest uzależnionych od  portali społecznościowych,

- pornografia internetowa.

- elektroniczny hazard,

- handel i aukcje internetowe,

- kopiowanie filmów i muzyki,

- rozmowy z  wykorzystaniem Internetu.

 

Co możemy zrobić, aby nie dopuścić do uzależnienia naszych dzieci od Internetu?

Drodzy Rodzice, przede wszystkim należy rozmawiać z dziećmi spokojnie, rzeczowo, korzystając ze wsparcia współmałżonka. Trzeba przygotować się do tej rozmowy, aby nie dać się zwieść tłumaczeniom typu: „to tylko komputer”, „wszyscy tak robią”, itp.; zainteresować się konkretnymi grami, stronami, portalami społecznościowymi, z których korzystają nasze dzieci; ustalić wspólnie zasady korzystania z Internetu i KONSEKWENTNIE ICH PRZESTRZEGAĆ.

 

Cyberprzemoc- co to jest?

Cyberprzemoc to takie zachowanie, które emocjonalnie krzywdzi drugiego człowieka. Wykorzystuje się w tym celu Internet i telefony komórkowe.

 

Formy cyberprzemocy:

- nękanie, czyli tzw. stalking

- rejestrowanie niechcianych zdjęć lub filmów telefonem komórkowym

- publikowanie ośmieszających zdjęć lub filmów w Internecie

- wyzywanie, straszenie, obrażanie poprzez sieć (komputer, telefon komórkowy)

- włamania na blog, profil i konto pocztowe,

- podszywanie się w sieci pod inną osobę i działanie na jej niekorzyść.

 

Rodzaje uzależnienia od telefonu komórkowego:

  • Uzależnienie od sms-ów, charakteryzujące się:

- odczuwaniem przymusu nieustannego otrzymywania i wysyłania wiadomości tekstowych,

- charakterystycznym odciskiem na kciuku, mocnym zużyciem klawiatury aparatu,

- nastrój w danym dniu zależy od ilości odebranych sms-ów,

- wysyłaniem wiadomości również do siebie samych ( np. z komputera) lub do osób znajdujących się w pobliżu

  • Uzależnienie od nowych modeli przejawiające się w nabywaniu coraz to nowych modeli aparatów komórkowych
  • Komórkowy ekshibicjonizm, charakteryzujący się:

- przywiązywaniem szczególnej wagi  do koloru, stylistyki i ceny przy wyborze aparatu

- pokazywanie innym funkcji, w jakie telefon jest wyposażony

- prowadzeniem bardzo głośnych  rozmów, pozwalanie na długie dzwonienie aparatu przed odebraniem połączenia tak, aby wszyscy obecni go usłyszeli

  • Gracze, charakteryzujący się:

- przejawianiem nadmiernego zainteresowania grami znajdującymi się w telefonach komórkowych,

- zamienianiem aparatu w konsolę do gry,

- częstym graniem, aż do momentu, w którym nie pobiją nowego rekordu w danej grze.

 

Szkodliwe treści – zaliczają się do nich różnego rodzaju artykuły, fora internetowe, zdjęcia lub filmy mające charakter przemoc owy, pornograficzny oraz nawołujące do nietolerancji wobec ludzi innej rasy, narodowości lub wyznania.

Drodzy Rodzice wszyscy korzystamy z telefonów komórkowych, Internetu, jednak w większości nie uważamy że jesteśmy zagrożeni wpadnięciem w nałóg. Bagatelizujemy problem, uznając za normalne nawet to, że nasz syn czy córka spędza długie godziny przed monitorem, coraz bardziej wyłączając się z bieżących spraw.

Zadaniem rodziców jest ochrona dzieci przed złym wpływem Internetu, Facebooka i innymi powszechnie dostępnymi mediami. Zanim zainstalujemy dziecku Internet powinniśmy pamiętać, aby:

  1. ustalić z dzieckiem zasady korzystania z niego (tzn. kiedy i ile czasu dziennie może surfować  w Sieci);
  2. zainstalować program ochrony rodzicielskiej, np. Beniamin, Cenzor, Motyl, Ochraniacz;
  3. pokazać dziecku jak bezpiecznie poruszać się po Internecie i gdzie zachować ostrożność;
  4. ustawić funkcję kontroli rodzicielskiej w przeglądarce, wyszukiwarce stron internetowych i programie obsługującym pocztę e-mail
  5. interesować się tym, co dziecko robi na komputerze, sprawdzać, jakie strony internetowe odwiedza ;
  6. dodawać do „ulubionych” adresy stron, na które dziecko wchodzi najczęściej;
  7. ostrzec dziecko przed otwieraniem e-maili otrzymywanych od nieznajomych, publikowaniem zdjęć mogących o nich zbyt dużo powiedzieć, podawaniem swoich danych czy umawianiem się z przypadkowymi osobami poznanymi w Sieci.

Podsumowując  należy stwierdzić, że nie wystarczy powiedzieć „mam zaufanie do swoich dzieci” – trzeba być nieufnym wobec milionów innych użytkowników Sieci.

 

Mirosława Mai-Manthey i Katarzyna Malinowska-Mądrowska